Gülen yüzlü ablamızı kaybettik! - Metin YURT

Gülen yüzlü ablamızı kaybettik!


Bizim çocuk yıllarımız da mahallenin ablaları ve abileri vardı.

Derdi, sıkıntısı olan ablasına veya abisine koşardı.

Kan bağı yoktu, fakat gönül bağı vardı.

İşte bizim de o yıllar da güleç, samimi, ihtiyaç sahibinin yanında bir ablamız vardı.

Ne yazık ki, yakalanmış olduğu amansız hastalığa yenik düştü.

Abisi Engin Kodal ile aynı kaderi yaşayan Emel Şirin ablamız, seni özleyeceğiz.

Abisi de yaklaşık 10 yıl önce amansız hastalığa yenik düşmüştü.

4 çocuk annesi olan rahmetli Emel ablamızı, mahallemiz de herkes severdi.

Çünkü, herkese eşit yaklaşır. O gülen yüzü ile tüm mahallenin sıkıntılarını dinler ve çözüm bulurdu.

Mahallenin çözüm noktası gibiydi, çözemeyeceği bir sıkıntı yoktu.

Zaten o yüzden mahallenin ablası oldu.

Emel ablamız, hakkını helal et,

Bizlere bir ablalık yaptın,

Yüce Rabbim Mekanını Cennet Eylesin...

metinyurt@hotmail.com

YAZIYI PAYLAŞ!

İlk Yorum Yazan Sen Ol!

YAZARIN SON 5 YAZISI
01Ara

O beğenmediniz  yıllar!

27Kas

Çek bir yarım porsiyon!

26Kas

Terör gibi cinayetler!

07Kas
05Kas

Nereye kadar!